De winter in Zweden is prachtig! En de lente ook. Maar tussen deze twee seizoenen zit altijd een overgang. De sneeuw is gesmolten en de temperaturen komen weer boven het vriespunt uit. Maar de natuur moet nog even bijkomen van zo’n lange winter. De bomen zijn nog kaal en het gras is nog geel. En dan ineens knalt de lente erin. En dat moment is nu aangebroken.

Eerste tekenen van de lente

De vogels weten als eerste dat de lente eraan komt. De kraanvogels staan weer in het weiland en de ganzen vliegen gakkend over. Het blijft een mooi gezicht als de ganzen in V-formatie voorbij vliegen.

Kleine vogeltjes zien we ook in de winter, maar minder. In het voorjaar zijn het er heel veel meer. Ze fluiten er op los en, doordat de dagen ook heel snel langer worden, al heel vroeg. In het begin is dat altijd even wennen, want het gaat zo hard dat je er wakker van wordt.

Eva maakte afgelopen winter een vogelhuis met houtbewerkingsles op school en deze hangt inmiddels in de boom. Op een strategische plek, zodat Eva het vanuit het raam in de gaten kan houden. En inmiddels zijn er al meerdere vogels wezen bezichtigen! Hopelijk trekt er een leuk koppeltje in.

In de (moes)tuin

Na de vogels komen de bloemen. Net zoals in Nederland laten ook in onze tuin de krokussen zich als eerste zien. Daarna volgen de irissen. En in de moestuin piepen de eerste rabarberstelen weer boven de grond uit.

En daarna explodeert de boel. De afgelopen dagen was het warm en droog. Afgelopen zondag viel er weer wat neerslag en het lijkt dan echt met het uur groener te worden. Zo bizar hoe snel dat gaat. Heel veel bloemen laten zich weer zien, het gras wordt weer groen en de bladeren hangen weer aan de bomen.

En dus begin ik ook weer in de moestuin. De eerste zaden en voorgezaaide plantjes zitten weer in de bakken. En dan is het afwachten hoe de oogst dit jaar weer gaat zijn.

Sebas gaat dit jaar een iets rustiger seizoen tegemoet. Vorig jaar kochten we aan het eind van de zomer een robotgrasmaaier. Toen hebben we er niet heel lang van kunnen genieten, maar dit jaar het hele seizoen! Sebas kon dus ook niet wachten tot hij hem weer kon aansluiten en ‘Saxie’ (zo hebben de kinderen de robotgrasmaaier genoemd; sax is schaar in het Zweeds) zijn eerste proefrondje weer kon maken. En hij deed het! Dus we zijn er helemaal klaar voor. Laat de lente maar verder uitbarsten!