Drie jaar wonen en integreren in Zweden: zijn we al Zweeds?

door | nov 18, 2026 | 0 Reacties

1 november is het drie jaar geleden dat we ons Zweedse persoonsnummer kregen en officieel inwoners van Zweden werden. Iets daarvoor, op 17 oktober, reden we Zweden binnen en begon er een nieuw leven voor ons.

Hoe is het nu, drie jaar later, met ons? Zijn we al echte ‘Zweden’ geworden? Je leest in dit blog meer over hoe wij integreren in Zweden.

Zweeds praten

Laten we beginnen met de taal. Drie jaar geleden kwamen we niet verder dan ‘Hej’ en ‘Tack’. Hoe is dat drie jaar later?

De kinderen praten inmiddels heel goed Zweeds. Het is echt wonderlijk hoe snel dat gaat en vooral ook hoe goed de uitspraak is. Geen Nederlands accent, maar gewoon écht Zweeds praten. Ze praten zelfs Zweeds in hun slaap! Grappig om te horen.

Ook Sebas gaat als een speer. Hij werkt fulltime bij een Zweeds bedrijf en hoort en praat dus de hele dag Zweeds. En dan gaat het snel! Heel soms komt hij nog weleens een taalprobleem tegen. Als je bijvoorbeeld iemand spreekt met een dialect. Er zijn in Zweden nogal veel dialecten en die zijn een stuk moeilijker om te verstaan. Of als je een gesprek hebt over een bepaald onderwerp waar je nog niet vaker over gepraat hebt. Dan mis je soms nog net wat Zweedse woorden.

En ik? Heel eerlijk, dat kan beter 😅. Het probleem is dat ik nog steeds werk voor voornamelijk Nederlandse bedrijven en ondernemers. Zowel voor mijn werk als privé praat ik dus Nederlands. Tussendoor spreek ik soms nog weleens een buur of een caissière in de supermarkt, maar dat zijn hele korte en eenvoudige gesprekjes. Ik kom dus veel te weinig met de Zweedse taal in aanraking en dan wordt het eigen maken van de taal best lastig. Dankzij het afronden van de SFI-taalcursus, een gratis taalcursus voor nieuwkomers in Zweden, versta, praat en lees ik wel veel beter Zweeds dan drie jaar geleden. Ik kan best een gesprekje voeren, maar het niveau moet toch echt wel verder omhoog. Hoe ik dat voor elkaar ga krijgen? Dat is nog even uitvogelen. Ik zou naar school kunnen en verder leren (in dit blog vertel ik daar meer over), maar het probleem is dat dat veel tijd kost en lastig te combineren is met mijn werk.

Zweedse feestdagen

Qua feestdagen gaat het integreren in Zweden heel goed en zijn we denk ik behoorlijk Zweeds. We hebben veren in de paastak, adventlampen in de vensterbank met kerst, vieren kerst op kerstavond en zijn fan van Zweedse feestdagen zoals Sint Lucia en Midsommar.

Nederlandse feestdagen zoals Sinterklaas vieren we niet meer. Het leeft gewoon niet en heel eerlijk? De decembermaand is al druk genoeg, dus één feest minder is helemaal niet zo erg.

Zweeds eten

Qua eten blijven we van nature toch wel echte Nederlanders, maar soms moeten we wel mee in het Zweedse. De kinderen eten bijvoorbeeld warm op school en daar pakken ze wel wat Zweedse eetgewoontes op. Zoals altijd een stukje knäckebröd bij de maaltijd, lingonjam bij het vlees of (ja, heel erg) wat ketchup op de pasta of rijst. Gelukkig vragen ze thuis niet om ketchup bij de pasta of rijst.

En ook Sebas neemt een warm prakkie mee naar zijn werk. In het begin nam hij wel een Nederlands boterhammetje mee naar het werk, maar dat vonden mensen wel heel vreemd. Zo vreemd dat collega’s aanboden om hun eten met hem te delen omdat ze dachten dat Sebas zijn eten was vergeten. Heel grappig en lief, maar zeker niet de bedoeling. Dan ook maar warm lunchen.

Het meedoen aan de fika is misschien wel ons favoriete onderdeel van het integreren in Zweden ;-). Met mate natuurlijk, maar het genieten van een kop koffie of thee met een lekker Zweeds gebakje en goed gezelschap kunnen we heel erg waarderen.

Zweedse contacten

Een nieuw land betekent ook een nieuw netwerk opbouwen. We hebben inmiddels heel veel nieuwe mensen leren kennen en nieuwe vrienden gemaakt. Maar ik moet toch toegeven dat onze vrienden hier niet Zweeds zijn. De kinderen hebben uiteraard wel Zweedse vriendjes, maar voor volwassenen gaat dat misschien toch iets minder makkelijk. In een eerder blog schreef ik al dat het best lastig kan zijn om ‘tussen’ de Zweden te komen. Zweden zijn ontzettend lief, behulpzaam en vriendelijk en we hebben genoeg Zweedse contacten. Maar echte vriendschappen sluiten, dat is lastiger. Niet omdat de Zweden geen vrienden willen, maar omdat iedereen al vrienden heeft. Op een bepaalde leeftijd heb je gewoon je vaste clubje en heb je niet altijd behoefte aan nieuwe mensen.

En heel eerlijk? Wij doen ook niet echt ons best. We hebben genoeg sociale contacten hier in Zweden. We hebben leuke (Nederlandse) vrienden, mijn broertje, schoonzus en nichtjes wonen in de buurt, mijn ouders hebben hier inmiddels een vakantiehuis gekocht en blijven ook steeds langer in Zweden en we krijgen nog steeds regelmatig bezoek van vrienden en familie uit Nederland. Ons leven is sociaal genoeg.

Uiteraard doen we ons best om net zo behulpzaam en aardig te zijn als de Zweden. Dat hoort ook wel echt bij het dorpse leven. Op de fiets of lopend groet je elkaar, we maken een praatje met de buren en helpen ze als dat nodig is of helpen bij speciale dagen zoals laatst in het dorp Lindesnäs. In dit dorp staat ons vakantiehuis en in de winter is daar een kleine skipiste waar mensen kunnen skiën. Superleuk, maar dat moet natuurlijk ook een beetje onderhouden worden. Dit gebeurt door vrijwilligers en laatst was er zo’n vrijwilligersdag. Mensen konden komen om te helpen met de voorbereidingen voor de winter. Alle kleine boompjes die de kans zagen om te gaan groeien op de piste moesten gesnoeid worden en de schuur waar de sneeuwschuivers staan moest geverfd worden. Met z’n allen is die klus zo geklaard en het is nog gezellig ook.

Zwedelander

Met sommige dingen zijn we dus al best wel Zweeds en met sommige dingen blijven we ook echt Nederlands. Ik vraag me af of dat ooit helemaal zal veranderen. Misschien zullen de kinderen in de toekomst meer ‘verzweden’? Sebas en ik blijven misschien wat meer Nederlands.

Hoe dan ook, we voelen ons hier in Zweden in ieder geval allemaal heel erg thuis en op onze plek. Natuurlijk zitten er ook nadelen aan een emigratie, maar onder aan de streep zijn we vooral heel blij dat we de stap gezet hebben. We hebben het nog steeds heel erg naar ons zin hier in Zweden. Op naar de volgende drie jaar!

0 reacties

Een reactie versturen

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Lees ook onze andere verhalen